پارت صد و بیست و نهم :

از شیشه دودی به نمای آپارتمانمون نگاه کردم و لبخند روی لبم نشست.
دلم براش تنگ شده بود!
از ماشین پیاده شدم و به سمتش رفتم که کنار پله‌ها معلق ایستاده بود.
- دوستات خونه نیستن؟
- اوم... نمی‌دونم! دالیا که این موقع روز در حال ولگردیه، الی هم که روز ننشه پس خونه نیست.
بعد از این حرف ازش جلو زدم و پله‌ها رو دو تا یکی طی کردم.
زمزمهٔ تمسخرآمیزش رو از پشت سرم شنیدم.
- روز ننه؟

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مانا

    0

    پزشک متخصص جراحی عمومی میتونه ۲۴ سال سن داشته باشه؟ ۲۴ سال که تازه عمومی تموم شده...

    ۶ ماه پیش
  • فاطمه عبدالله زاده | نویسنده رمان

    دوران مدرسه جهشی خونده

    ۶ ماه پیش
  • Yasi

    11

    ن ن بنظرم گذشته ی حس قشنگ تری داره و اینکه میفهمیم ک چ اتفاقاتی افتاد

    ۶ سال پیش
  • اهوو

    8

    اره منم خیلی گذشته رو دوست دارم خیلی قشنگه تازه داریم به عشق رهاا و اراد می رسیم

    ۶ سال پیش
  • آرام

    5

    خیلی گیجه خدایی

    ۶ سال پیش
  • رهایی

    9

    کاش،دیگه همش،زمان حال باشه ن گذشته

    ۶ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️